Je hebt het toch herkend?

Op het fietspad langs de Oude Maas langs Poortugaal en Rhoon stonden op een goede dag ineens een heleboel tekens. Door de plaats waar ze stonden werden ze een belofte: het fietspad zou eindelijk worden opgeknapt! Want overal was aangegeven waar de werkzaamheden moesten worden uitgevoerd.

Niet alleen de plaats van de werkzaamheden was duidelijk. Ik kon ook goed begrijpen wat er gebeuren moest. Een rondje met een V er in (ik beschrijf maar wat ik heb gezien) stond voor het afvlakken van een hobbel, waar een kuil was getekend (of juist een heuveltje, dat weet ik niet meer) moest een deuk worden weggewerkt. Daarnaast had je haken die aangaven dat een gedeelte van de zijkant moest worden gerepareerd en tenslotte werden hier en daar stukken gemarkeerd die van links tot rechts moesten worden opgelapt.
Nu denkt u misschien: die dominee heeft het wel hoog in zijn bol, hij denkt dat hij die tekens van de fietspad-professionals zomaar snapt. Ik verzeker u echter dat dat niet zo moeilijk was. Ten eerste ben ik er wekenlang een aantal malen per week langsgefietst. Daardoor ben ik de tekens uiteindelijk zelfs grotendeels gaan onthouden. Maar het was ook wel duidelijk waar de tekens voor stonden. Een scherpe richel van een omhooggekomen boomwortel kreeg steevast het rondje met de V erin. Afvlakken dus, het kan niets anders betekenen. Evenzo de andere tekens: je snapte eigenlijk zo wel wat er gebeuren moest.
Eerlijk gezegd dacht ik wel eens: die mannen die dit werk moeten gaan uitvoeren kunnen zelf toch zeker wel zien wat er gebeuren moet? Boomwortel krijgt andere behandeling dan deuk en een kapotte zijkant vraagt om ander soort herstel dan de scheuren die soms meterslang het pad versieren.
Op een ochtend brak het licht bij me door: al die tekens waren niet voor de wegwerkers. De enorme overvloed aan tekens staat voor de administratie ergens op het gemeentehuis, waardoor de bestuurders goed kunnen verantwoorden hoeveel geld er aan het fietspad wordt uitgegeven. Wow, wel zesentachtig boomwortels in deze zeveneneenhalve kilometer - jazeker Dingemans, vanzelfsprekend dat je er zoveel aan wilt uitgeven!
Zo zie je maar dat je het met tekens nooit helemaal zeker weet. Natuurlijk, als het afgesproken tekens zijn dan lukt het wel. Maar ik als toevallige waarnemer moet er maar naar raden.

In Trouw staan al meerdere maanden steeds stukjes over religieuze ervaringen, omdat die de basis vormen van religie. Een aantal daarvan heb ik gelezen en een paar dingen vallen me op. Dit: ze zijn zo uiteenlopend als je maar kunt bedenken; soms gaat het om een ervaring tijdens het mediteren, soms om iets dat gebeurt bij het inschenken van een kopje koffie of zoiets. En dit: voor de man of vrouw die de ervaring overkomt gaat het om een onvergetelijke gebeurtenis. En dit: het is bijna altijd moeilijk om de betekenis aan iemand anders duidelijk te maken. Je kunt het wel uitleggen, maar de emotie overbrengen, dat is er niet bij. En als je pech hebt praat je met iemand die zegt: vond je dat nou zo bijzonder? Dat is toch gewoon een neuronenstoot in je hersenpan, wat doe je nou gek? En toch heeft het voor jou wel degelijk de betekenis van een religieuze ervaring.
Ik zou zeggen: houd die ervaring vast! Lang niet iedereen heeft zo'n ervaring om op terug te kijken, en die van jou die mag er zonder meer zijn. Schep er maar niet mee op, daar roep je het verzet mee wakker. Koester maar wat je beleefd hebt. Het heeft voor een ander geen enkele bewijskracht, en misschien ook wel niet voor jou. Maar het is wel een manier geweest waarop God je heeft weten aan te raken. En dat laat je je toch niet afnemen?
Wat het precies betekent? Waarschijnlijk weet je het zelf, ook al was het geen afgesproken teken zoals bij de wegwerkers. Je hebt het toch herkend? En of een ander het ook ziet, dat doet niet ter zake.

De tekens op het fietspad hebben er zo lang gestaan dat de meeste behoorlijk verbleekten. Ik begon er aan te twijfelen. Zou het wel doorgaan? Of zouden ze besluiten dat het fietspad met de vele barsten, hobbels, deuken en rafels te slecht was om te redden? Ik mag er graag fietsen, ik zou het missen maar wie ben ik? Autowegen zijn belangrijker en in Albrandswaard is onlangs al een heus fietspadwereldwonder gebouwd door het aanleggen van de scherpste chicanebocht ter wereld, en wel in het fietspad langs de Groene Kruisweg (vlak bij Intratuin - als je harder gaat dan tien kilometer ben je reddeloos verloren, probeer het maar). Zou er nog geld over zijn voor dit pad?
Een tijdje was ik, vanwege de wind een andere kant uitgefietst. Toen ik weer eens naar het oosten ging waren alle tekens verdwenen, verborgen onder een nieuwe, dikke laag asfalt. Het was teveel geweest om te repareren, de aanpak was radicaler. Het pad kan weer jaren mee.
Zijn er ooit tekens geweest? U moet me maar geloven!

Robert Wilschut

Terug

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright voor de hele site: internetwerkgroep Protestantse Gemeente Hoogvliet. Bij foto's staat -indien bekend- wie de maker of copyrighthouder is. Voor de inhoud van sites waarnaar verwezen wordt (door links of anderszins) kunnen wij uiteraard geen verantwoordelijkheid nemen. Mocht U op deze site materiaal aantreffen waarvan U het copyright heeft, wilt U zich dan in verbinding stellen met de webbeheerder