Geen seksistisch verhaal


Elke keer dat ik ga fietsen zie ik op mijn rondje van een uur minstens tien vrouwen naar wie ik een tweede keer kijk. Een seksist zou misschien vragen waarnaar ik dan precies kijk, maar die vraag kan ik niet beantwoorden, want daar gaat het niet om. Op hetzelfde rondje zie ik namelijk ook minstens tien mannen naar wie ik een tweede keer kijk. Dat komt, ik heb de gewoonte andere verkeersdeelnemers dan mijzelf goed in de gaten te houden, omdat ik met een redelijke gang aan ze voorbij ga.
Ik wil graag zeker weten dat we niet in elkaars vaarwater komen, vandaar.

Vanmorgen kwam ik twee vrouwen tegen naar wie ik nauwelijks een tweede keer kón kijken. Vier vrouwen wandelden twee aan twee aan de linkerkant op de weg waar mijn fietspad op uitkwam.
Dat daar een onoverzichtelijk punt was wist ik, maar omdat de vrouwen ook nog eens aan de verkeerde kant van de weg liepen (zo hoort het trouwens wel!) was er nog minder overzicht. In twee stappen en minder dan een seconde stonden ze ineens midden op mijn fietspad. Gelukkig maar dat ik van de onoverzichtelijkheid afwist, ik reed al voorzichtig, maar mijn remmen slaakten toch doordringende kreten. De achterste twee vrouwen reageerden wel; ik had ze ontweken, en zij lieten merken dat ze zich er verantwoordelijk voor voelden. 't Was bijna 'sorry'. Ach, zoiets kan gebeuren denk je dan.
De voorste twee vrouwen hebben volgens mij niet geweten dat er iets gebeurde. Ik weet natuurlijk niet, waarover ze aan het praten waren, maar de verkeersomstandigheden waren in elk geval niet belangrijk genoeg om hen daar zelfs maar voor even uit los te weken. Met geen gebaar of beweging toonden ze dat ze ook maar iets hadden opgemerkt. Ik zag ze één keer en kon ze net aan ontwijken.

Tijd voor een compliment. Uit onderzoek is gebleken dat de werking van de hersenen op het vlak van communicatie bij vrouwen stukken beter is dan bij mannen*). De resultaten zijn dagelijks merkbaar en je begrijpt nauwelijks nog dat er mannelijke predikanten zijn, terwijl dat vak zo enorm afhankelijk is van communicatie.

Tijd voor een uitroepteken. Als je communiceert heb je minder hersenkracht over voor andere dingen. Hoe groter het deel van je hersenen dat je gebruikt voor communicatie, hoe groter de gevolgen zijn als je aan het communiceren bent.

Tijd voor een verzoek. Kijk alsjeblieft een beetje uit als je buiten loopt te beppen!

Maar dit is geen seksistisch verhaal. Immers, ook blijkt keer op keer dat telefoneren onder het rijden een gevaarlijke bezigheid is, zelfs wanneer dit handsfree gebeurt. Ik snap dat wel. Je aandacht gaat zo naar het gesprek, dat er niet genoeg overblijft voor het verkeer. En als je gesprekspartner bij je in de auto zit heb je altijd nog twee extra ogen om het verkeer te zien, maar als je alleen bent en bovendien voor de helft afwezig - het is vragen om moeilijkheden. Het is mijn indruk dat het meestal mannen zijn die zich zo in het gevaar begeven.
U zult tegenwerpen, hoe vaak zie je niet twee mensen in een auto zitten, de gezichten naar elkaar toegewend, druk gesticulerend met minstens één arm - ze rijden en ze zitten allebei voorin! Hoe vaak zijn dat twee mannen? Bijna nooit! Ai. Daar ga ik met mijn evenwichtige verhaal.
Nou wijst onderzoek naar de hersenen ook uit dat vrouwen er beter in zijn om meerdere dingen tegelijk te doen. Misschien dat we hier de oorzaak ervan zien dat vrouwen minder ongelukken krijgen in het verkeer dan mannen. Tijd dus weer voor een compliment.

Al met al een pleidooi om ook in het dagelijkse verkeer - ik bedoel: de omgang met elkaar - oog en oor en aandacht te blijven houden voor wie onverwacht van opzij komt aanzetten. Voorbij elke hoek kun je een medemens tegenkomen - buurvrouw, gemeentelid, vreemdeling - die je zou kunnen kwetsen als je niet uitkijkt. Dat kwetsen, dat wil je toch niet? Bovendien kun je zelf ook deuken oplopen. Laten we zorgvuldig zijn met elkaar!

Ondertussen kom ik op elke fietsronde dus wel twintig mensen tegen naar wie ik een tweede keer kijk. Fietsen blijft toch wel erg leuk.

Ds. Robert Wilschut


*)wie dit beter wil snappen kan googlen of eens kijken op 

www.heinpragt.com/menswerk/mens2.php#Deel6

Terug

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright voor de hele site: internetwerkgroep Protestantse Gemeente Hoogvliet. Bij foto's staat -indien bekend- wie de maker of copyrighthouder is. Voor de inhoud van sites waarnaar verwezen wordt (door links of anderszins) kunnen wij uiteraard geen verantwoordelijkheid nemen. Mocht U op deze site materiaal aantreffen waarvan U het copyright heeft, wilt U zich dan in verbinding stellen met de webbeheerder