Raadgever

Ik reed langs De Loet, vroeger een veenriviertje in de Krimpenerwaard, tegenwoordig eerder een soort afwatering maar als Loetbos ook de naam voor een mooi gebied met daarin veel planten- en dierenleven. Eenmaal heb ik er libellen gezien, die in een flinke wolk steeds op dezelfde plek hingen. Toen ik ging kijken zag ik dat op die plek een mierennest aan het uitkomen was. Elke gevleugelde mier die, daartoe gedwongen door de natuur, traag de lucht inging, werd door de scherpe jagers gezien, gevangen en opgepeuzeld. Geen wonder dat de glazenmakers niet weggingen voor alle mieren waren ingevlogen, om het zo maar eens te zeggen. Ze lieten zich door mijn aanwezigheid absoluut niet storen, hoewel actieve libellen doorgaans wel enige afstand houden.
Dat was de Loet, waar het dus ook mooi fietsen was. Daar reed ik in, of langs, hoe je het ook zeggen wilt en ik was alweer onderweg naar huis na een lekker rondje door de polder.

Op enige afstand voor me werd ik een reiger gewaar, die rustig aan de kant van het water stond te vissen. Van mij had het dier niets te vrezen, maar toen ik dichterbij kwam liet hij zich toch opschrikken en hij vloog haastig weg. Na enige ogenblikken wist ik hoe hard hij vloog, want hij vloog zo'n twintig meter voor me precies dezelfde kant uit als ik reed en mijn snelheidsmeter was pas nieuw, die deed het goed. Nou, de reiger ging iets harder dan ik want toen hij voldoende meters had gewonnen landde hij weer. Eerst, toen hij zich liet opjagen, zat hij ongeveer drie meter bij het fietspad vandaan. Toen hij landde zat hij opnieuw drie meter bij het fietspad vandaan. En ik kwam er aan, dus bijna meteen spreidde hij zijn vleugels opnieuw en steeg op om net iets harder te vliegen dan ik fietste, een paar meters te winnen, te landen. En ja, je ziet het gebeuren, die landing was ongeveer drie meter bij het fietspad vandaan dus het beest kon niet anders dan opnieuw op te stijgen, te landen, te vliegen, te landen, te vliegen, te landen. Gemiddeld vloog hij dus ook zo'n 35 kilometer per uur, want hij won niets met al z'n gedoe. Ik werd er zelf bijna moe van. Tot de reiger op het idee kwam om linksaf te slaan, over het water naar de overkant te vliegen en daar te landen. Hij was eindelijk van me af, van mij, van wie hij niets te vrezen had. Maar hij luisterde naar zijn angstig advies en vloog lange tijd de verkeerde kant uit.

Het deed mij wel denken aan koning Achaz, over wie we lezen in Jesaja 7. Als er een gezamenlijk leger tegen Jeruzalem optrekt krijgt hij van de profeet Jesaja het advies om niets te doen en alles aan God de Heer over te laten.
Lees maar: (vs 4) Zeg tegen hem: "Houd het hoofd koel, laat u geen schrik aanjagen door die twee smeulende stukken hout, Resin van Aram en de zoon van Remaljahu, hoe hoog hun woede ook oplaait. Aram mag dan kwaad tegen u in de zin hebben, net als Efraïm met die zoon van Remaljahu, en zeggen:  ‘Laten we tegen Juda ten strijde trekken, het verscheuren en overmeesteren, en dan stellen we de zoon van Tabeal aan als koning’ – maar dit zegt God, de HEER: Het zal niet gebeuren, het zal niet zo gaan."* Natuurlijk is Achaz koning en is hij verantwoordelijk voor zijn volk. Ik denk niet dat ik anders had gedurfd dan hij en of ik het advies om niets te doen had kunnen opvolgen? Ik geloof er niets van. Maar het blijkt een goed advies te zijn; had hij maar geluisterd, in plaats van zijn oor te laten hangen naar zijn eigen angst. Had hij zijn hoofd maar koel gehouden.

Voor mij is deze tekst een aanleiding om me zo mogelijk niet door angst te laten raden. Angst is een slechte raadgever en de behoefte aan veiligheid brengt soms de meest bizarre maatregelen met zich mee.

Laten we dan in elk geval alles doen om de oorzaken van onze angsten weg te nemen. Dat lukt niet altijd - waar de angst een reële oorzaak heeft is ze terecht; waar de angst een psychische instabiliteit als oorzaak heeft breken we daar meestal niet doorheen.

Als de angst is gebaseerd op verkeerde vooronderstellingen, of op het uitspelen van mensen tegen elkaar, kunnen we er echter van alles en nog wat tegen doen. Dat mogen we dan niet nalaten. Had ik dat maar kunnen duidelijk maken aan mijn reiger, hij had rustig kunnen blijven zitten. Want wat had hij nou van mij te vrezen?

*Nieuwe Bijbelvertaling, NBG 2004

 

Terug

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright voor de hele site: internetwerkgroep Protestantse Gemeente Hoogvliet. Bij foto's staat -indien bekend- wie de maker of copyrighthouder is. Voor de inhoud van sites waarnaar verwezen wordt (door links of anderszins) kunnen wij uiteraard geen verantwoordelijkheid nemen. Mocht U op deze site materiaal aantreffen waarvan U het copyright heeft, wilt U zich dan in verbinding stellen met de webbeheerder