ds. Viola Huls

ds Viola Huls

Een jaar later

Inmiddels is dat alweer een hele poos het geval. Dat ik weer voorga in de gemeente en dat ik al mijn werkzaamheden weer helemaal heb opgepakt. Het is fijn om weer in de gemeente te werken, om iedereen weer te zien en te spreken. Het is al bijna weer gewoon geworden. Vanaf september 2013 werk ik weer full time, na een aanloop van een paar maanden. En dat is alweer ruim een jaar dus.
Echt "gewoon" zal het misschien nooit meer worden. Daarvoor is er teveel gebeurd. Daarvoor is het ook nog te spannend. In november kreeg ik van de dokter te horen dat ik een jaar mag wegblijven voor controle. Een beter bericht kun je niet krijgen.
Aan de andere kant: spannend blijft het. Want het is nu eenmaal zo: De statistieken wijzen uit dat 50 % van de mensen die geopereerd zijn, na vijf jaar nog in leven is. Dat houdt dus in dat die andere 50% binnen 5 jaar na de operatie komt te overlijden.
Gelukkig leven we niet voortdurend met die gedachte. Af en toe komt het even boven. Maar over het algemeen genieten we erg van het leven, van het werk in de gemeente en van alles wat er zoal in ons leven gebeurt.
Ik hoop dat ik de lezers van deze website weer voldoende heb bijgepraat. Voor mijn andere werkzaamheden in de gemeente verwijs ik naar het kerkblad.

Ds. Viola Huls

april 2013

September as. "sta" ik alweer 7 jaar in Hoogvliet. Hieruit kunt u concluderen dat de website me niet heel erg bezighoudt. Het stukje dat ik een aantal maanden na mijn bevestiging hier schreef, heeft er al die jaren op gestaan *).

Tijd voor een nieuw stukje. Bij dezen:

Het zijn, de gemeenteleden weten het, roerige tijden geweest. In augustus 2012 is er bij mij slokdarmkanker geconstateerd. Voor je het weet rol je dan een medische molen in van onderzoeken en zoektochten naar uitzaaiingen. Toen die ( tot onze grote vreugde en opluchting) niet werden gevonden volgde een behandeling die mij voorbereidde op een operatie. Vijf chemokuren en 23 bestralingen, dit alles vond plaats gedurende de maand oktober.
Nadat ik van deze behandeling hersteld was kon ik gelukkig met Kerst voorgaan en ook op 6 januari van dit jaar kon ik zelf de dienst doen.

Op 17 januari ben ik geopereerd. De tumor is verwijderd en de uitslagen van het weefselonderzoek waren allemaal goed. Dit is de beste uitslag die we zouden kunnen krijgen. En hoewel je nooit weet welke verraderlijke wegen een uitzaaiinkje kan gaan, is de prognose voor de toekomst dus erg goed.
In al deze maanden hebben we ons gedragen geweten door de gebeden en de zorg van de gemeente. We zijn bedolven onder de kaarten en bloemen. En nu we ons de afgelopen paar zondagen voorzichtig weer richting kerk begeven weten we ons omringd door mensen die ons laten weten hoe welkom we zijn.
We wisten al dat de gemeente hier in Hoogvliet een warme, meelevende gemeente was. We hebben ons hier vanaf het begin zeer thuis gevoeld. Dat gevoel is, door alle medeleven en betrokkenheid, alleen nog maar toegenomen.
We zien uit naar zonniger tijden ( letterlijk en figuurlijk) en hopen nog heel lang te genieten van het warme bad dat deze gemeente telkens weer voor ons is.
Ik persoonlijk zie uit naar de tijd dat ik weer mag voorgaan en de blijde boodschap van Jezus Christus weer kan verkondigen. Ik hoop dat nog lang te mogen doen.

juni 2007

Het werd wel tijd, een stukje van mijn hand op de website. Sinds mijn intrede zijn alweer ruim negen maanden verstreken. Wat gaat de tijd hard! Veelvuldig wordt gevraagd of we al gewend zijn, of we het naar onze zin hebben, of we fijn wonen in ons huis. Het antwoord op al deze vragen is van harte: Ja! Het bevalt prima in Hoogvliet, in de kerk en in het huis. Velen van u weten van onze strijd tegen bepaalde planten in de tuin die wat hardnekkig aanwezig zijn.? Als u nog anti-bamboetips hebt?.dan houden we ons aanbevolen. Maar, het is hier goed toeven. En ik leer steeds meer mensen kennen. Hoewel ik soms zou willen dat u allemaal met een naamkaartje rond zou lopen. Maar ja, dat is ook weer zo wat?. Ik doe m?n best! ? Of ik veel van dit medium gebruik zal maken valt nog te bezien. U, die regelmatig deze site bezoekt, zult het wel merken. Mijn hobby is de laatste maanden niet zo van de grond gekomen. Ik maak graag legpuzzels en sinds de verhuizing zijn ze allemaal in hun doos blijven zitten. Maar, daar komt verandering in. Het is heel heilzaam, om te puzzelen. Het leidt de gedachten af en maakt je hoofd leeg. Net zoiets als hard fietsen dus, alleen wel, dat geef ik toe, een stuk minder sportief.

Ds. Viola Huls


*) webmaster merkt op: uiteraard staan wel alle stukken die ds Huls in het kerkblad heeft geschreven 'online'. En ach, hoe vaak ververst webmaster zijn persoonlijke pagina nu helemaal?