Pinksteren kwam niet 'zo maar' uit de lucht vallen.

'Enerzijds wordt in Handelingen 2 beschreven dat de neerdaling van de Heilige Geest PLOTSELING gebeurde.

Anderzijds lezen we zowel in het evangelie van Lucas als in de Handelingen van de apostelen, dat de leerlingen na Jezus opstanding uit de dood heel vaak bij elkaar waren; "dat ze voortdurend in de tempel waren"; dat "ze zich vurig en eensgezind wijdden aan het gebed, samen met de vrouwen en met Maria, de moeder van Jezus en met zijn broers." Jezus had hun ook de opdracht gegeven om Jeruzalem niet te verlaten en de komst van de Heilige Geest af
te wachten.

Aan de hand van die teksten stel ik me voor dat ze - na die grote schok van Jezus' kruisdood en de heel bijzondere ervaringen van zijn verschijningen - met elkaar overlegden: "Wat moeten we doen? We kunnen die opdracht van Jezus niet naast ons neerleggen." en "Hóe gaan we dat doen en lopen we dan geen gevaar ook zelf gevangen genomen te worden?"

Zoekend en tastend komen ze tot inzicht: we moeten 'verder'. Volgens Lucas grijpen ze bij dat onderling overleg ook heel vaak terug naar hun eigen geloofsschat (wat wij gewoonlijk het "Oude Testament" noemen).
We lezen in Handelingen 1,15 dat ze onder leiding van Petrus al een eerste stap zetten. De plaats van Judas moet ingevuld worden tot twaalf. Ze "moeten" of willen er zijn voor álle twaalf stammen van Israël. Dat samen biddend zoeken mondt uit of vindt zijn hoogtepunt in de neerdaling van de Heilige Geest. Als bij dat bijna-niet-in-woorden-te-vatten-gebeuren mensen van alle kanten samenstromen, neemt Petrus, namens de elf anderen, het woord. Zijn eerste preek bestaat voornamelijk uit teksten die bij de Joden en proselieten bekend zijn.
Velen van ons herinneren zich uit de Handelingen van de apostelen dat de eerste gemeente eensgezind was en ze alles gemeenschappelijk hadden. Maar dat is maar ten dele waar. Al in hoofdstuk 6 lezen we dat de Griekstaligen zich achtergesteld voelden.
Om dit probleem op te lossen, roepen de twaalf apostelen de voltallige gemeenschap bijeen voor overleg. In dat overleg wordt besloten om zeven diakens aan te stellen. Onder gebed legden de apostelen hen de handen op.

Steeds weer, zowel tijdens het leven van de apostelen, als later de hele kerkgeschiedenis, door, merken- bij onenigheden in de gemeenschap of bij een grote crisis - volgelingen van Jezus: "We zitten niet meer op het juiste spoor. We moeten bij elkaar komen en ons onder gebed bezinnen op onze toekomst."
Soms vinden die bezinningsbijeenkomsten plaats op stedelijk niveau, soms op landelijk niveau, soms op wereldniveau.

De boodschap van Jezus is zo belangrijk en zo ingrijpend en intens dat het noodzakelijk is dat we regelmatig - met de kracht van Gods Geest - even loskomen van de gebruikelijke gang van zaken en ons opnieuw oriënteren en 'bijsturen'.

Zo is het in dit coronatijdperk noodzakelijk dat we ons bezinnen. Dat we bidden om Gods Geest, om duidelijkheid: Zitten we nog wel op 'het spoor van Jezus'; vallen er in deze tijd geen mensen buiten de boot; wat kunnen we als plaatselijke gemeenschap anders doen, zodat we echt een gemeenschap zijn, zoals Jezus bedoeld heeft?

Als we, hopelijk binnen niet al te lange tijd, weer bij elkaar mogen komen, zijn dat onder andere de vragen waarmee we ons bezig moeten gaan houden.
Dat Gods Geest ons alert en open van geest mag maken en houden.

Ben van Dam.