Pasen in Coronatijd

Wat hadden we het met elkaar gehoopt. Dat alles weer over zou zijn.

Dat alle maatregelen, die tot 6 april zouden gelden, niet meer nodig zouden zijn. En dat we dús, op 12 april, net zo fijn Pasen zouden kunnen vieren als we dat vorig jaar met elkaar deden. Weet u het nog? Met een mooie samenkomst in de kerk. Met "de Heer is waarlijk opgestaan!", voorafgaand aan de dienst . Met koffie/thee met alle soorten en maten eigen baksels na afloop van de dienst. En, boven alles, met elkaar. Samen. Als gemeente van onze Here Jezus Christus.
Het zal helaas niet zo zijn. Het zal een volkomen andere Pasen worden. Een Pasen die velen van ons nog nooit zo hebben meegemaakt.

U zult, naar alle waarschijnlijkheid, thuis zijn. Geen familie, alleen uw eigen gezin. Alleen uzelf, in uw eentje. Alleen Pasen vieren......ongezelliger kun je het niet bedenken. In uw eentje koffiedrinken, nadat u (als u daar de mogelijkheden voor hebt) naar de dienst hebt gekeken/geluisterd. In uw eentje aan de woorden terugdenken, proberen er bemoediging uit te halen..... niemand hebben om uw gedachten mee te delen. Wat een Pasen.......om te huilen. En misschien doet u dat ook wel. Dat mag ook best.

Maar, wat maakt Pasen nou eigenlijk tot Pasen? Is dat dan die samenkomst, met de liederen die we zingen, en de verkondiging over de opstanding? Is dat die heraut die in de kerk roept: "De Heer is waarlijk opgestaan!"? Zijn dat de heerlijke stukken taart/cake, waar u dit jaar met weemoed aan terugdenkt? Natuurlijk doet dit allemaal mee in onze Paasbeleving. En natuurlijk is Pasen maar nauwelijks los te zien van dit alles. Maar ten diepste kan het ook wel zonder. En misschien moeten we juist dit jaar wel terug naar de kern. Naar de diepste kern van wat Pasen is.

Wat maakt Pasen dán tot Pasen?
Misschien is het fijn als we allemaal met elkaar die verzen uit het Evangelie van Matteüs erbij pakken en dat lezen. Hoofdstuk 28 vers 1 - 10. Op zondagmorgen, na de dienst. Misschien kunt u dat hardop, voor uzelf, nog eens lezen en er gewoon nog eens over nadenken, met name dan over dat ene stukje, die verzen 5 en 6:

"Wees niet bang, ik weet dat jullie Jezus, de gekruisigde, zoeken.
Hij is niet hier, Hij is opgestaan, zoals Hij gezegd heeft".

De preek ging er ook over: Wees niet bang. Of, om het in de oude vertaling te zeggen:

"Wees niet bevreesd"

Niet bang zijn. Niet de angst laten zegevieren. Niet de angst het laatste woord laten hebben. Zou dát niet de diepste betekenis van Pasen zijn?
Misschien kunt u, na het lezen van deze woorden, eens rustig gaan zitten en overwegen, voor uzelf, wat deze woorden voor u betekenen. Niet bang zijn. Niet bevreesd zijn. Want God doet wat Hij heeft beloofd. Altijd. Ook al speelt Corona de baas, het virus zal níet het laatste woord hebben. Nooit!! U mag deze woorden rustig in u laten omgaan. Ze nog eens herhalen, voor uzelf:

Wees niet bang.

Als u dit allemaal rustig hebt doordacht....dan kunt u misschien iemand opbellen. Om die ander fijne dagen te wensen. En om te delen wat u hebt bedacht. Over die tekst:

Wees niet bevreesd

U mag u gedragen en getroost weten door deze woorden. God spreekt ze, tot u. tot uw hart. U mag ze meenemen, uw verdere leven door. Gemeente, dát is Pasen:

Wees niet bang. Hij is niet hier, Hij is immers opgestaan, zoals Hij gezegd heeft.

Dat is Pasen. Dat God, dat Jezus Christus leeft, en dat Hij met u is. Dat Hij de dood overwonnen heeft, en dat de dood niet meer het laatste woord heeft. Nooit meer.
Tot in eeuwigheid.

Ik wens u gezegende Paasdagen toe.
Ds. V.E. Huls