God zal alle tranen uit hun ogen wissen

Het boek Openbaring is een boeiend boek, dat voor velen moeilijk is om te lezen.

Er staat veel symboliek in, er zijn vele boeken over geschreven, en veel teksten lenen zich ervoor om uit hun verband te worden gerukt. Mensen kunnen, met dit laatste
Bijbelboek in de hand, velerlei visies op de toekomst rondbazuinen en die visies spreken elkaar regelmatig tegen.

En dan komt de tekst waarover we met elkaar nadenken op 21 november, uitgerekend uit dit Bijbelboek. Hoe verzinnen ze het?

Johannes, de schrijver van dit boek, ziet een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Hij ziet Jeruzalem neerdalen als een bruid, hij ziet dat God te midden van de mensen komt wonen en daarna komen die indrukwekkende verzen, die eigenlijk maar voor één uitleg vatbaar zijn:
Hij (God) zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij (Openbaring 21:4)

Laten we één ding heel duidelijk stellen: niemand weet hoe het leven na dit leven eruit ziet. Er zijn geen plaatjes van, geen foto's, geen bewijzen; niemand kan duiden hoe het zal zijn.

Vanuit ons geloof in Jezus Christus mogen we wel het vertrouwen hebben dat er leven is hierna. Omdat er in de Bijbel toch zo regelmatig over gesproken wordt. Maar dat is dan ook het enige dat we hebben: duidingen, vanuit ons geloof. En als je dat geloof niet hebt, dan is dit een lastig thema om met elkaar over te praten.
Hoewel er natuurlijk ook heel veel mensen zijn die niet in God geloven en toch over-tuigd zijn van een leven na de dood.

Op 21 november komen wij bij elkaar in de Dorpskerk om de namen te noemen van hen die in het afgelopen kerkelijk jaar overleden zijn. Mensen die we zo intens missen. Mensen die een lege plek achterlaten. Een plek die nooit meer wordt ingevuld.

Is het dan wel troostrijk, die tekst uit Openbaring? Dat de dood niet meer zal zijn, en dat God zelf de tranen zal afwissen? Of laten we ons dan te gemakkelijk troosten?

Ze zullen niet altijd helpen, de woorden uit Openbaring 21:4. Soms kan het gemis in-eens zó hevig zijn en je zó onverwachts overvallen, dat woorden over God die tranen afwist alleen maar een doekje voor het bloeden lijken te zijn.

Maar, soms kunnen die woorden ook binnenkomen. Binnenkomen in je hart.
Als Gods heilige Geest komt. Hij weet precies wat wij nodig hebben en hoe Hij ons diepste binnenste kan aanraken. Dat vinden we over het algemeen best eng. Maar toch kan het op die manier 'werken'. En dan kan het zomaar voelen alsof Hij onze tranen heeft afgewist.

Dat lost niets op. Onze geliefde krijgen we niet ermee terug.
Maar we mogen Gods liefde en kracht ervaren. Hij laat u nooit los. Hij gaat, op onze hele weg, met u en jullie en ons allen mee. Altijd!!!

Ds. V.E. Huls