..... als wachten lang duurt ....


Op 27 november was het eerste Advent. De eerste van vier zondagen waarin we, stap voor stap, toeleven naar Kerst. Naar de Kerstdagen. Die dagen, waarin we al die prachtige liederen weer gaan zingen, op Kerstavond en op Kerstmorgen.

We weten het allemaal, hoe deze dagen zo'n beetje verlopen. Dagen van verwachting. We roepen woorden uit de Bijbel tot leven. Woorden van verwachting. Woorden van hoop. Woorden van uitzien naar dat wat komen gaat. Wat gebeuren gaat. Wat gebeuren móet.
Omdat het elk jaar weer gebeurt. En we weten het.
We leven vier weken lang in de verwachting dát het gaat gebeuren. Zo leven we al ruim 2000 jaren in verwachting van...dat het gaat gebeuren. Dat Jezus komt, terugkomt, zoals Hij dat beloofd heeft.

2000 jaar wachten...dat is wel erg lang. Heel erg lang. Je zou er bijna de hoop door verliezen. "Hoeveel nachtjes slapen nog?" vroeg je aan je ouders toen je klein was. En dan ging het om jarig zijn, vakantie krijgen, fijne visite die zou komen. En dat zóu gaan gebeuren, dat wist je zeker. Zo was het afgesproken.

Wat dat betreft zijn de 'afspraken' die ons vanuit de Bijbel tegemoet komen toch wat minder stellig te dateren. Door de eeuwen heen zijn er, steeds en telkens weer, groepen mensen geweest die de spoedige komst van de Heer hebben verwacht. Die daar oprecht reikhalzend naar uit hebben gezien. Die dat om zich heen hebben verkondigd, aan een ieder die het horen wilde (of niet). En ook nu, in de tijd waarin wij leven, zijn er signalen die erop zouden kunnen wijzen dat de wederkomst van Jezus Christus nabij is.

"Als ik wist dat morgen de wereld zou vergaan, zou ik vandaag een appelboompje planten."
Deze uitspraak wordt aan Maarten Luther toegeschreven. Het is maar helemaal de vraag of hij er de bron van is...; wat de uitspraak niet minder boeiend maakt.
Tussen klaar zijn om de Heer te ontmoeten en net doen of er niets aan de hand is ligt een hele wereld.
Het is onze plicht om er rekening mee te houden dat Hij terugkomt. Dat is ons beloofd en Jezus is daar in de Bijbel bijzonder duidelijk over.
Net zo duidelijk is Hij over het tijdstip dat Hij komt:
"Niemand weet wanneer die dag en dat moment zullen aanbreken, ook de hemelse engelen en de Zoon niet, alleen de Vader weet het." (Matteus 24:36).
En natuurlijk, zoals vele teksten in de Bijbel, is ook de uitleg van deze woorden afhankelijk van de context waarin je ze plaatst.

Ons is aangezegd om waakzaam te zijn. En dat lijkt in tijden als deze niet zo moeilijk. De chaos in de wereld waarin we leven, wordt steeds groter. Poetin weet in Oekraïne van geen wijken, China neemt delen van havens over in andere landen. Om maar even wat sombermakende gebeurtenissen te noemen.

Waakzaam zijn, opletten dus. Om je heen kijken naar signalen. Signalen van God, of signalen van de duivel. Want die laatste heeft ook best veel vingers in de pap.
In alles wat er gaande is, moeten we niet ons hoofd in het zand steken. Niet in een hoekje wegkruipen en wachten tot het over is. We mogen ons, juist in tijden als deze, omringd weten door God zelf. Ons geborgen weten bij Hem. Jezus Christus is ons voorgegaan. We mogen Hem volgen, doen wat onze hand vindt om te doen.
Bidden, werken, naar elkaar omzien. Samen gemeente zijn van Christus. Totdat Hij komt.
En Hij komt!!!!

Ds. V.E. Huls