VERHUIZING VAN DE ANTWOORDKERK NAAR DE DORPSKERK


Op 26 AUGUSTUS verhuizen we tijdens de dienst van de Antwoordkerk naar de Dorpskerk.
U leest er hier meer over.

 



Op heilige grond.

"Daar daalt de vuurrode helikopter! De deur gaat al open! Daar betreden de nieuwe spelers de heilige grond van het stadion!" klinkt bijna hysterisch de stem van de omroeper.

Heilige grond? Je zou niet verwachten in deze tijd van ontkerkelijking dat er nog over 'heilige grond' gesproken zou worden. Tsja, wat versta je onder heilige grond. Ik denk dat het voor veel mensen niet te maken heeft met religie. Het gaat voor hen over een plek die bijzonder voor ze is. Dat kan een stadion zijn zoals 'De Kuip' in ons eigen Rotterdam. Of voor de wandelaars: 'De Wedren', de startplaats van elke wandeldag tijdens de Vierdaagse in Nijmegen met op de laatste dag de 'Via Gladiola', die je naar de finish brengt.

Als ik voor mezelf plaatsen bedenk die het etiket 'heilige grond' krijgen, denk ik eerst aan de plekken die ik als pelgrim heb bezocht. Het Heilig Land met de bekende plaatsen als Betlehem, de Jordaan, de Via Dolorosa in Jeruzalem en de diverse kerken die daar in de nabijheid staan.

Op mijn pelgrimreis op de camino naar Santiago de Compostella bezocht ik veel middeleeuwse kerkjes en kon me vereenzelvigen met de middeleeuwse pelgrims.
De kerken, groot en fraai versierd of klein en sober ingericht, waren voor mij ook vaak plekken die ik als heilige grond beschouw. De rust en stilte die je ondergaat bij het betreden van zo?n kerk doet je beseffen dat dit een bijzondere plek is. Een plek waar je in gebed en door het soms opsteken van een kaarsje, een oud gebruik, contact zoekt met God.

Een poosje terug nam ik deel aan een oecumenische viering in een kerk. De voorganger gaf ons te kennen dat we op heilige grond stonden. Hij las een stukje voor uit Exodus 3, 1-6. De Heer verschijnt aan Mozes in een brandende braamstruik. Hij waarschuwt Mozes niet naderbij te komen. "Trek je sandalen uit, want de grond waarop je staat is heilig." In navolging van Mozes verzocht hij ons daarom onze schoenen uit te doen en ze in een kring voor ons te zetten. Het overviel de meesten van ons, maar na enige aarzeling zat iedereen met blote of op kousenvoeten klaar voor de viering. Moslims doen dat ook als zij een moskee, ook heilige grond, betreden.

Een paar weken terug bezocht ik na jaren weer het eilandje Iona aan de Schotse westkust. Ik was hier als pelgrim in 2009 als gast aanwezig in de gerestaureerde Abdij. Staand op een keienstrandje, Columba's Bay, keek ik uit over de Atlantische oceaan. De golven lieten de keien heen en weer rollen en op die manier waren ze glad en rond geworden. Zoals eerder nam ik weer een aantal van deze fraai gekleurde steentjes met mij mee naar huis.
Ik besefte toen dat ik ook deze plek als heilige grond kon beschouwen. Vanuit Ierland landde de monnik Columba op dit kleine eiland en heeft met zijn volgelingen de kerstening van West-Europa weer in gang gezet. Na de grote volksverhuizing en het vertrek van de Romeinen waren er in West-Europa nog maar kleine kernen van christenen overgebleven.

Misschien moet je het begrip 'heilige grond' ruimer nemen. Misschien moet je de hele aarde wel als 'heilige grond' beschouwen.
In de eerste regels van Genesis staat immers dat God in het begin de hemel en de aarde schiep. Je loopt dus en ademt op iets dat God voor je gemaakt heeft. Gods hand is hier zichtbaar. Als je dat beseft, dan dringt de schaamte zich aan je op over hoe wij mensen met deze aarde omgaan. Er is vervuiling en uitputting van grondstoffen.

Dat is voor ons een signaal en een opdracht om zorgvuldiger met haar om te gaan. Dat kan al thuis bij ons in het klein. Koop geen onnodige dingen. Scheid afval zoveel mogelijk.
Alle kleine beetjes helpen om onze 'heilige grond' te beschermen.

Léon Janssen.