Van water..... in fonkelende wijn!

Als we in het evangelie van Johannes 1,1-12 lezen, dat Jezus op het bruiloftsfeest te Kana zes kruiken water - van elk 100 liter - veranderde in wijn, dan komen mogelijk allerlei gedachten bij ons op: "Hoe kan dat nou? Is dat een goocheltruc?" of "Als ik dat ook eens kon!!"

Om te begrijpen waarom Johannes dit verhaal zo prominent brengt, moeten we een paar dingen eerst weten. Bij de doop in de Jordaan is de Geest van God in volle heerlijkheid over Jezus gekomen. Johannes de Doper getuigt over Jezus: "Hij is de Zoon van God.?"

Van het begin af aan sluiten vijf leerlingen zich bij Jezus aan en met hen en zijn moeder Maria wordt hij uitgenodigd op - wat ik wil noemen - een Oosterse bruiloft.
Een bruiloft is in de Joodse traditie heel belangrijk en een symbool van Gods verbondenheid met zijn volk Israël. Israël wordt wel de bruid van God genoemd. Wijn is in diezelfde traditie een symbool dat God veel van zijn volk houdt.

Johannes schrijft er ook bij, dat Jezus op die DERDE dag zijn heerlijkheid toonde. De eerste christenen dachten bij de DERDE dag onmiddellijk aan de opstanding van Jezus in volle heerlijkheid. Op deze bruiloft laat Jezus zien dat er met hem een nieuwe fase is aangebroken: in zijn persoon is God weer heel tastbaar nabij.
Het feest zou, bij gebrek aan wijn, uitgelopen zijn op een blamage voor de familie van de bruidegom en ook een slechte start zijn geweest voor dit jonge paar. Door dit teken krijgt dit bijna-verwaterde-feest een heel nieuwe glans. Waar de Heer aanwezig is, daar ontstaat nieuw leven. Van Kana uit trekt Jezus verder en bevestigt in tekenen opnieuw zijn heerlijkheid. De kreupele wordt weer op zijn benen gezet; de vereenzaamde wordt teruggebracht in de kring van mensen.

Paulus verkondigt herhaaldelijk: in Jezus is een nieuwe werkelijkheid aangebroken: grenzen tussen Joden en Grieken; tussen slaven en vrijen zijn komen te vervallen. In Jezus krijgt het leven nieuwe glans en ook wij mensen - als volgelingen van Hem - worden ingeschakeld om het "gewone" mensenleven nieuwe glans te geven.

Ik noem een voorbeeld van een bijna-onmogelijk-bruiloftsfeest. Een gezin had kort na de Tweede Wereldoorlog een dochter die wilde trouwen. Maar de ouderen onder ons herinneren zich heel goed, dat ook kort na de oorlog alles nog op de bon was: suiker, meel. Niets kon je kopen zonder bonnen. Hoe wil je dan een huwelijksfeest geven? Gelukkig hoorden familieleden en vrienden van dit probleem en van veel kanten kreeg de familie een of meerdere bonnen aangereikt. Er was zelfs iemand die de hele oorlog lang een pak koffiebonen had bewaard en dat nu gaf voor het huwelijksfeest. Een "onmogelijk" huwelijksfeest, werd - door liefde van velen - een echt huwelijksfeest. Daar werd op een andere manier: water in wijn veranderd.

Waar wij een luisterend oor bieden aan iemand die het niet meer ziet zitten, daar krijgt het leven weer nieuwe glans. Daar verandert water in wijn.
Waar we, bijvoorbeeld via het Werelddiaconaat en Amnesty International, mensen in grote nood bijstaan, daar ontstaat nieuw leven. Daar verandert - met Gods kracht - water in wijn.

Ben van Dam