Scheppen houdt nooit op...

We kennen allemaal de twee scheppingsverhalen uit het boek Genesis. Het eerste waarbij de schepping van de aarde en haar bewoners in zeven dagen wordt geschetst. In het tweede verhaal ligt de nadruk op de schepping van Adam en Eva.

Het eerste scheppingsverhaal besluit met de volgende zinnen: "God keek naar alles wat hij gemaakt had en zag dat het zeer goed was. Het werd avond en morgen. De zesde dag. Zo werden de hemel en de aarde in al hun rijkdom voltooid. Op de zevende dag had God zijn werk voltooid, op die dag rustte hij van het werk dat hij gedaan had...Hij rustte uit van heel zijn scheppingswerk."

Die laatste paar zinnen kunnen de indruk wekken, dat alles 'kant en klaar' is. Maar we vergeten dan wat er daarvoor geschreven staat. God zei: "Laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn, die op ons gelijken; zij moeten heerschappij voeren over de vissen van de zee en de vogels van de hemel"....
God schiep de mens als zijn evenbeeld, als evenbeeld van God schiep hij hem, mannelijk en vrouwelijk schiep hij de mensen. Hij zegende hen.

Als we nadenken over de schepping en de Schepper, dan gaan we terug naar de Bron van Alles, dan gaan we naar de diepste dimensie van Eenheid, dan kijken we naar ons eigen échte wezen. Dan kunnen we God als de Al-Ene ontmoeten, omdat we beseffen dat we ten diepste van hetzelfde materiaal zijn geschapen: liefde, licht en schepping.
Als we IETS van God hebben gekregen, dan is het wel zijn scheppingsvermogen.
Schepping zelf is zijn grootste geschenk aan ons.
Zonder creativiteit zouden we niet kunnen leven, zouden we geen levende wezens zijn en zouden we niet in leven blijven. Creativiteit, het vermogen tot scheppen, kenmerkt ons meer dan iets anders. Schepping brengt ons Thuis bij ons Zelf en bij God, de Al-Ene.
Schepping verbindt ons op de meest innige manier met Hem.

Ook in het tweede scheppingsverhaal staat de belangrijke zin:"God bracht de mens in de tuin van Eden, om die te bewerken."
De beide scheppingsverhalen schetsen niet zo zeer hoe alles geschapen is, maar veel meer geven ze de verantwoordelijkheid van de mens over heel de schepping aan. Ze schetsen de God-verbonden-menselijke-taak met betrekking tot alles wat de aarde is en op aarde leeft. De schepping is dus nooit voltooid. We leven in een voortdurend scheppend universum waarin we voort-durend medeschepper zijn met God, de Al-Ene, de Bron van alle Schepping.

Als we met dit scheppingsgeloof het nieuws beluisteren dan kan het schaamrood ons naar de kaken stijgen:
  • het aantal wilde dieren is de laatste jaren met zestig procent afgenomen.
  • van de insecten in Duitsland is drie kwart verdwenen.
  • als de CO2 uitstoot zo doorgaat, zullen de ijskappen smelten en veel eilanden in de Stille Oceaan in het water verdwijnen.
Als christenen, als mensen die geloven in die scheppingsopdracht, zullen we ons moeten bezinnen op onze Westerse, veelal aarde-verwoestende, levensstijl.
Tegelijk mogen we ook bidden dat onze creativiteit niet "overmeesterd" wordt door onze hebzucht. Als een terugkerend refrein mogen we de woorden van het "Veni Creator Spiritus" zingen: "Kom, Schepper, Geest daal tot ons neer, houdt Gij bij ons uw intocht, Heer."

Ben van Dam.