Toerist in eigen ... geloof?



Een paar jaar geleden hebben wij een boekje met wandelingen aangeschaft:
Wandelingen door Rotterdam.

Van specifiek dit soort boekjes heb je er twee: van Noord naar Zuid en van Oost naar West. De eerste hebben we helemaal gelopen. Met de tweede waren we vorig jaar in maart begonnen en hadden we er eentje gelopen. Toen kwam er iets tussen....en we hebben de wandelingen twee weken geleden weer opgepakt. En dat is leuk! Je bent toerist in eigen stad. Nou hebben wij qua leefomgeving onze wortels niet in Rotterdam liggen. Maar we spreken wel eens mensen die hier geboren en getogen zijn en die dan maar nauwelijks weten van de plekken die wij hebben gezien.
Heel verrijkend, heel leerzaam. En nog gezond ook.

Soms is het heel boeiend en uitdagend om jezelf op enige plek als toerist te beschouwen en te gedragen. Hebt u dat wel eens geprobeerd? Oftewel, doet u in het geloof, en in uw kerkgang, wel eens dingen die enigszins
'out of the box' zijn? Iets avontuurlijks, maar dan op geloofsgebied?
Misschien kunt u zich daar niet zoveel bij voorstellen. Ik zal een paar voorbeelden noemen:

  • Gedurende de afgelopen anderhalf jaar ben ik, zoals u weet, bezig geweest met mijn opleiding tot Geestelijk Begeleider. In de practicumbijeenkomsten leren we allerlei verschillende manieren van meditatie en verschillende manieren van spreken over je geloof. In het begin is het spannend, als je op het dagprogramma ziet staan, dat je gaat mediteren op de Ignatiaanse manier. Of op de Keltische manier. Als je het eenmaal aan het doen bent, is het heel mooi en kom je er dichter door bij God.

  • Wij leren daar ook om met elkaar op een wat andere manier over het geloof te praten, en we doen dat tijdens een Emmauswandeling. Samen, al wandelend, terwijl de één alleen maar luistert en de ander vertelt. En na verloop van tijd wisselen de rollen. Zo actief leren luisteren, verdiept je inzicht in wat die ander zegt.

Niet dat ik alles wat we doen omarm. Niet dat ik me alle dingen die me aangereikt worden, eigen hoef te maken. Maar dat is ook helemaal de bedoeling niet. Het is om een bredere kijk te krijgen op hoe mensen in
het geloof staan. Het staat soms mijlen ver van me af. Maar niet altijd!

Misschien is het ook wel iets voor u. Of u nou Rooms-Katholiek bent of Protestants.... ga eens als toerist in eigen geloof rondkijken. Bijvoorbeeld: twee avonden kijken naar 'Het Lam Gods' van de gebroeders van Eyck*). Iets heel anders dan u gewend bent. Wie weet welke vergezichten u geopenbaard worden.

Ten diepste gaat het om de persoonlijke relatie die er tussen God en de mens mag zijn.
Dat mag heel persoonlijk worden. God wil, in zijn Zoon Jezus Christus, heel dicht bij ons zijn. Als, in alle respect gesproken, een beetje een 'toerist in eigen geloof' zijn er mooie ontdekkingen te doen. De Heilige Geest doet vele talen opleven en wil een ieder aanspreken op een manier waarvoor hij of zij open staat.
Het vraagt een beetje dapperheid, om op die manier toerist te zijn. Maar het is zeer de moeite waard.
Je komt op plekken.... waar je het bestaan niet van had vermoed.

Ds. V.E. Huls

*) Over tijdstip en plaats, zie: Vanuit de Platte Driedijk in het vorige nummer of de Agenda.