Calvinistische emoties


Calvinisten hebben moeite om hun emoties, waaronder boosheid, te tonen, schreef Sylvain Ephimenco die ochtend in zijn column. Ik weet wat hij bedoelt, en het gevolg kan soms zijn dat ik op het verkeerde moment op de verkeerde persoon boos word omdat het er toch een keer uit moet. Nou ja, ik hoop maar op barmhartige mensen om me heen. Ik had een tijdje niet gefietst en dacht terug aan de laatste keer. Zomaar ineens werd ik toen achternagezeten door een agressieve Duitse herder -ik bedoel zo’n hond- die het op mijn ronddraaiende voeten voorzien had. Toen ik mijn benen stilhield bleef het beest nog zo’n honderd meter naast me rennen, terwijl ondertussen een paar mensen riepen en schreeuwden dat hij moest terugkomen. Kennelijk kenden zijn baasjes de juiste commando’s niet of wist de hond wel dat hij later alleen maar zou worden geknuffeld, want het hielp helemaal niets. Als je zo’n beest niet met je stem kunt besturen moet je hem aan een touwtje binden, vind ik, voor de veiligheid van mensen en viervoeters.

Vanochtend fietste ik heerlijk in het zonnetje toen plotseling tussen twee rietkragen door een enorme hond op het fietspad sprong. Van pure schrik schreeuwde ik zo hard dat het beest op zijn beurt zich een ongeluk schrok en opzij deinsde, anders had ik hem nooit kunnen ontwijken. Het ging maar net goed. “Schat, hier blijven hoor” hoorde ik nog net van het strandje waar het beest vandaan gekomen was voor ik het nog een keer uitschreeuwde. Kunnen hondenbezitters dan echt niet opletten? Aan een touwtje d’r mee! Hoewel dat touwtje niets anders is dan een hondenriem waren mijn gedachten niet fraai. Als er nou straks ook nog een keer een hond achter me aankomt dan fiets ik niet meer door, zo nam ik me voor. Er hoeft maar dit fout te gaan of ik zal ze, die... Dan zal ik... En wee hun gebeente als ik schade heb, al is het nog zo weinig, ze komen er niet mee weg! Zo fietste ik verder, tot het, mede dankzij het mooie weer en de prachtige fietstocht helemaal uit mijn gedachten was geraakt.

Op precies dezelfde plek waar ik de vorige keer door die herder was opgejaagd kwam een oudere man op me af. Mijnheer, kunt u me misschien helpen? Als u een eindje verderop een Duitse staander ziet, wilt u dan terugkomen en me zeggen waar ze loopt? Het is een hartstikke lief beest, maar ze is verdwenen. Help ik heel even iemand ergens mee - weg is ze. De man had nog wel een bijzondere hondenfluit gekocht en hij noemde nog één of ander gadget -een duur ding- dat de hond bij hem had moeten houden maar ja, verder weg dan 150 meter en het werkte niet meer. Ach, ik ben helemaal moe, zei hij, ik kan niet meer (en dat was hem aan te zien), wat moet ik nou? Wilt u voor me uitkijken? Bruin, met een beetje grijs er in; en ze heeft twee banden om, een gele en nog een. Wilt u? Ja, natuurlijk wil ik dat wel. Het was tevergeefs, ik zag nergens een bruine hond - eigenlijk zag ik nergens meer een hond ook al ging ik een paar zijpaadjes in om te zoeken. Helaas.

Ik raakte weer bij mijn eerdere gedachten. Aan precies die plek dacht ik toen ik bijna hoopte op een hond die uit het gareel zou lopen zodat ik eens goed boos zou kunnen worden, volkomen in mijn recht staande. Maar wat ik kreeg was een bijna wanhopige man, die alles had gedaan om zijn hond bij zich te houden terwijl hij het beest een beetje vrijheid gunde, en dat was toch fout gegaan.

Ik geloof eigenlijk niet zo in Gods bemoeienis met de emoties van de mensen in het algemeen en die boze van mij in het bijzonder. Maar nu keek ik in mijn geest toch even omhoog en ontwaarde ik een knipoog van de Allerhoogste. Niet zo bozig, man. Het is toch prachtig weer? En die honden kunnen er ook niks aan doen (nee zij niet maar die eigenaars...) nee, laat het nou maar. Dat kan ook. Niet je boosheid was nodig, maar je hulpvaardigheid.

Die ochtend ben ik mijn glimlach niet meer kwijtgeraakt. Mooi toch?

ds Robert Wilschut

 

 

Terug

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright voor de hele site: internetwerkgroep Protestantse Gemeente Hoogvliet. Bij foto's staat -indien bekend- wie de maker of copyrighthouder is. Voor de inhoud van sites waarnaar verwezen wordt (door links of anderszins) kunnen wij uiteraard geen verantwoordelijkheid nemen. Mocht U op deze site materiaal aantreffen waarvan U het copyright heeft, wilt U zich dan in verbinding stellen met de webbeheerder