Blond
of: heeft u misschien een fietspomp bij u?


Heeft u misschien een fietspomp bij u? De vrouw die naast haar fiets liep riep het de fietser toe die haar tegemoet kwam. Ik moet nog zo ver, en mijn band is lek.

De fietser stopte. Is uw band ineens leeggelopen, wilde hij weten, want dan kunnen we de band plakken, ik heb spullen bij me. De vrouw aarzelde. Mocht ze dat wel aannemen? Ondertussen werd de band opgepompt. De fietser legde zijn oor te luisteren en hoorde de lucht weer ontsnappen. Mijn vingers zijn koud van de mist, laat me maar even iets anders doen, bood hij nogmaals aan. Mijn voeten zijn altijd zo koud op de fiets, zei de vrouw. Daarom heb ik moonboots aan, maar op deze kun je haast niet lopen, en het is nog vier kilometer. Nou, kom maar op dan. De fiets op de kop, band er af, even zoeken en ja hoor, lek gevonden. De lijm van de fietser was niet zo goed meer, een beetje oud. Hopelijk zou de vrouw er haar werk mee halen. De reparatie moest maar zo gauw mogelijk opnieuw worden gedaan want die was niet echt goed. Maar zij was weer wat uitgerust. Ze zou al gauw een paar kilometer verder komen en het laatste eind desnoods wel weer kunnen lopen.

“Ik ben al een stuk minder moe,” zei de vrouw. “Ik ben mijn boosheid kwijt,” zei de fietser. “Daarnet, twee -ik zal maar zeggen- dames midden op het fietspad. Ze stonden met hun gezicht naar elkaar toe. De ene hield een fiets vast, dwars op de weg, zodat de rechter weghelft geheel was geblokkeerd. De ander had twee grote honden achter haar rug staan. De poten van de honden stonden nog net op het asfalt, de staarten zwabberden boven het gras. Gedrieën sloten zij de linkerhelft van het fietspad af. Ik bel, ze kijken me allemaal aan, draaien hun hoofden en koppen weer naar elkaar toe en doen vervolgens helemaal niks. Ik ga links rijden, maar zij blijven gewoon midden op de weg staan. Dat had ik niet verwacht, ik moest echt hard remmen. Dat doe je toch niet?”
“Ik ben een homo sapiens van de mooie vrouwelijke soort, en ik mag op een fietspad staan praten met mijn lieve vriendin,” zo denkt de dame met de twee honden. “Ik ben een homo sapiens van het heilige Nederlandse ras en ik mag heus wel twee honden in mijn bezit hebben. Of zeven als ik dat wil. Toch? Ik heb ze aan de lijn, dus ik houd me netjes aan de regels. Die fietser daar, die kan er vast nog wel langs, die is zo slank! O kijk, hij remt toch af, die fietser. Hij ging ook wel erg hard zeg, en wat doet-ie moeilijk, hij kan er toch achterlangs? O nee, toch niet, hi hi - zal ik mijn twee honsters (mag ik je even voorstellen, mijn honden, mijn lieve monsters, niet?) een beetje naar me toe trekken? Ach, nou is hij boos. Wat roept-ie, wat roept-ie? ‘Zo, mág het nog een keer? Nou, bedánkt hoor!’ Beschááfd bóós zeg. En hij zegt ook nog dankjewel.”


Volgens de waarneming van de fietser moet er wel zoiets in haar hoofd omgaan. Hoe is het mogelijk dat twee mensen, die alle ruimte hebben om in de lengte van het fietspad te gaan staan, zich zo oerstom overdwars neerzetten, en dan niet opzij gaan als er iemand langs moet? Wat moet je in je hoofd hebben om je zo in het verkeer te gedragen? Of liever, wat moet er in je hoofd ontbreken? Kies zelf maar: of het is een opzettelijke pesterij; of het is gewoon ongelooflijk stom. Eigenlijk had de fietser een ander woord in gedachten, maar de vrouw met de honden had peentjes-oranje haar en de honden waren zwart, dus dat woord kon niet; hij werd er die ochtend niet vrouwvriendelijker op, de fietser.

“Maar ik ben mijn boosheid kwijt hoor, dit was een goede afleiding. Ze zoeken het maar uit, al snap ik er niks van. En mijn handen zijn niet meer koud.”

De fietser en de vrouw wensen elkaar een goede ochtend toe. Opgewekt vervolgen zij beiden hun tegenovergestelde weg.

ds Robert Wilschut

 

 

Terug

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright voor de hele site: internetwerkgroep Protestantse Gemeente Hoogvliet. Bij foto's staat -indien bekend- wie de maker of copyrighthouder is. Voor de inhoud van sites waarnaar verwezen wordt (door links of anderszins) kunnen wij uiteraard geen verantwoordelijkheid nemen. Mocht U op deze site materiaal aantreffen waarvan U het copyright heeft, wilt U zich dan in verbinding stellen met de webbeheerder